ΦΥΤΟΚΟ  ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ 
 

      Ο οικισμός βρίσκετε  σε υψόμετρο 250 μ. , στις δυτικές απολήξεις του Πηλίου και 6 χιλ. Β.Δ. του Βόλου με 300 περίπου μόνιμους κατοίκους.

      Βρίσκεται σ’ ένα καταπράσινο περιβάλλον, με θέα όλο το πολεοδομικό συγκρότημα του Βόλου.

      Τόσο  ο φυσικός χώρος, όσο και η οικιστική μορφή του οικισμού, έχουν καθαρά πηλιορείτικο χρώμα, δίνοντας στον επισκέπτη την αίσθηση ότι ένα κομμάτι του πανέμορφου βουνού του Πηλίου, έχει κοπεί και έχει προσαρτηθεί στα βόρεια σύνορα του Δήμου Ν. Ιωνίας, προσφέροντας στους κατοίκους της πόλης μια ευκαιρία για περιπάτους, χαλάρωση και φαγητό στις τέσσερεις γραφικές ταβέρνες που διαθέτει ο οικισμός.

      Στο Φυτόκο συναντούμε τρεις εκκλησίες: Τον ενοριακό Ναό της Γέννησης της Θεοτόκου που κτίστηκε το 1782 ως παρεκκλήσι του Αγ. Αθανασίου Μακρινίτσας, τον Αγ. Ταξιάρχη και τον νεόκτιστο Αγ. Ανδρέα. Τέλος, πάνω από τον οικισμό, βρίσκεται η, υπό κατασκευή, γυναικεία μονή της Παναγίας της Γοργοϋπήκοου.

      Οι  περισσότεροι κάτοικοι του οικισμού κατάγονται από τη Μακρινίτσα. Κάτοικοι της Μακρινίτσας είχαν χτίσει στην περιοχή του σημερινού οικισμού Φυτόκου, καλύβια, στα οποία κατέβαιναν και έμεναν για την καλλιέργεια και την συγκομιδή ελιών, μέχρι που επέλεξαν την περιοχή σαν τόπο μόνιμης κατοικίας. Εξάλλου, τα περισσότερα κτήματα του Φυτόκου ανήκουν στην κτηματική περιφέρεια Μακρινίτσας.

      Το  Φυτόκο αποτελείται από τρεις  συνοικίες: τον κυρίως οικισμό, τον  Αγ. Ταξιάρχη και την συνοικία του  Ελαιοτριβείου, ενώ στην ευρύτερη περιφέρειά του βρίσκονται οι οικισμοί Λοζίνικο, Γκιώνης και Κλήμα.

      Αξιοσημείωτο στην περιοχή είναι το γεφύρι στην θέση Παλαιοκαμάρα, καθώς χρονολογείται, περίπου, από το 300 π.Χ., την εποχή της Αρχαίας Δημητριάδος, όπου χρησίμευε σαν πέρασμα αγωγού που μετέφερε νερό από τις πηγές της Μακρινίτσας, στην πόλη της Δημητριάδος.

Μπαίνοντας  στον οικισμό, βρίσκετε ο Ι.Ναός του Αγίου Ανδρέα ενώ στο τέρμα του οικισμού συναντούμε τον ενοριακό Ναό της Γέννησης της Θεοτόκου.

Συνεχίζοντας σε δρόμο καλής βατότητος μετά απο 3 χιλιόμετρα περίπου μετά απο τον οικισμό βρήσκεται η Ιερά Μονή "Παναγίας Γοργοϋπήκοου.

Η βασική καλλιέργεια της περιοχής είναι η ελιά καθώς το μεγαλύτερο μέρος του οικισμού αποτελείται απο ελαιοπερίβολα.

Επίσης στην περιοχή παράγεται κρασί πολύ καλής ποιότητος απο τον οινοποιό Καπουρνιώτη Αντώνη. (Διάθεση: Αναπαύσεως 54 Νέα Ιωνία Βόλος).

Ενώ πολύ κοντά στον οικισμό και πρίν απο αυτόν, απο το 2000 λειτουργούν τμήματα του Γεωπονικού Κύκλου του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στην πρώην καπναποθήκη Ματσάγγου.

 


ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ

ΦΥΤΟΚΟΥ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ 
 

Ο Αγροτικός, εκπολιτιστικός σύλλογος Φυτόκου απο την ίδρυσή του το 1962 έως σήμερα δραστηριοποιείται στην περιοχή Φυτόκου, σαν αρωγός των κατοίκων και των αναγκών τους, με μόνη διακοπή τα χρόνια της δικτατορίας, την οποία ακολούθησε η επανίδρυσή του το 1975. Σ' αυτά τα χρόνια πολλοί κάτοικοι της περιοχής προσέφεραν από την θέση τους στο Δ.Σ. του συλλόγου με όλες τους τις δυνάμεις στην βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των κατοίκων σε θέματα υποδομής ( δρόμοι, φώτα, βρύσες, καθαρισμός και αξιοποίηση των φυσικών χώρων κ.ά.), όσο και στην πολιτιστική ανάπτυξη ( εκδηλώσεις,αναβίωση εθίμων, θρησκευτικά πανηγύρια, μνημεία, χορευτικά τμήματα κ.ά.).

 Άνθρωποι που βοήθησαν την περιοχή από την θέση του προέδρου όπως οι κ.κ. Μάκης Τσαλούχος, Βάϊος  Πιάτος, Παναγιώτης Μανιάρας, Θανάσης Τσαλούχος, Χρήστος Πέτσης- Βομπρογιάννης, Ρίτσα Μανιάρα, Παναγιώτης Μαστροπαναγιώτης μαζί με τα μέλη των Δ.Σ.( Γ. Μουσουλής, Α. Κυριαζής, Κ. Διαμαντής, Γ. Πολύζος, Ρ.Πλαγεράς, Γ. Μαυροβουνιώτης, Β. Κορφάδα, Γ. Τσαλούχος, Μ. Βομπρογιάννη, Χ. Αγγελούκου, Θ. Διαμαντής, Μ. Κουσιαρής, Μ. Πλαγερά, Σ. Λημνιός, Η.Κουρεμένος, Λ. Μάρου, Α. Μαντζούρας κ.ά. ), όλα αυτά τα χρόνια, ανιδιοτελώς, αγωνίστηκαν για να προάγουν τον οικισμό Φυτόκου σε όλους τους τομείς.

      Ο Αγροτικός Εκπολιτιστικός σύλλογος Φυτόκου επανιδρύθηκε το 1975 από κατοίκους  του οικισμού, με σκοπό την προαγωγή και σύσφιξη των κοινωνικών σχέσεων  των μελών του, την πνευματική και πολιτιστική εξύψωσή τους, καθώς και την προάσπιση των συμφερόντων των αγροτών κατοίκων της περιοχής.

      Από την ίδρυσή του ο σύλλογος είναι  πάντα παρών στα προβλήματα της  περιοχής και των κατοίκων και  ως ο μόνος φορέας που εκπροσωπεί τον οικισμό, προσπαθεί, σε συνεργασία με τους τοπικούς φορείς (Δήμο, Κοινότητα, Νομαρχία, υπηρεσίες), να βοηθήσει στην επίλυσή τους, καθώς και στην αξιοποίηση του οικισμού και της κτηματικής περιφέρειας Φυτόκου, στηριζόμενος πολλές φορές στην προσωπική εργασία και προσφορά των μελών του.

      Ο Σύλλογος προσπαθώντας να διατηρήσει την λαϊκή παράδοση, έχει δημιουργήσει δύο τμήματα παραδοσιακών χορών (γυναικείο και παιδικό), ενώ θέλοντας να έχει κοινωνική προσφορά, δημιούργησε τράπεζα αίματος και έχει γίνει ανάδοχος ενός παιδιού από το Αφγανιστάν, συνεργαζόμενος με την οργάνωση Action Aid.

      Διοργανώνει διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις όλο  τον χρόνο, καθώς και εκδρομές σε τακτά χρονικά διαστήματα, που αγκαλιάζονται με μεγάλη συμμετοχή, τόσο από τους κατοίκους της περιοχής, όσο και του πολεοδομικού συγκροτήματος.

      Σήμερα, ο Αγροτικός Εκπολιτιστικός Σύλλογος Φυτόκου είναι σημείο αναφοράς, τόπος  συνάντησης και ανταλλαγής απόψεων, για τα μέλη του και τους κατοίκους  της περιοχής.

 

IEΡΟΣ ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΦΥΤΟΚΟΥ 

 
        Ο Ιερός Ναός της γεννήσεως της  Θεοτόκου ιδρύθηκε το 1782 ως μικρό εξωκλήσι, ως παρεκκλήσι του Αγ. Αθανασίου Μακρινίτσας.  Πολύ σύντομα προστίθεται σ’ αυτό, ιδιαίτερο παρακείμενο κτίσμα (κελί) για την διαμονή του Ιερέα.

      Το 1940 ανεγείρεται ο σημερινός Ιερός  Ναός στη θέση του παλιού και λειτουργεί ως ενορία. Σ’αυτόν και στο κελί στεγάζεται το πρώτο Δημοτικό Σχολείο  του οικισμού, με δεκάδες μαθητές  επί αρκετά χρόνια.

      Το 1967 κτίζεται το κωδωνοστάσιο και διευθετείται ο περιβάλλων χώρος.

      Το 1988 μέχρι το 1991 ανακαινίζεται και  επεκτείνεται το κελί, ενώ δημιουργείται  το Αρχονταρίκι, χώρος συνάντησης των  πιστών με τον Ιερέα και άλλοι  βοηθητικοί χώροι.

      Το 1992, ο Ιερός Ναός ανακαινίζεται εκ βάθρων. Γίνονται νέα σκεπή, δάπεδα, επιχρίσματα, πλακόστρωση και δενδροφύτευση.

      Το 1993-94 γίνονται όλα τα ξυλόγλυπτα: Τέμπλο, Δεσποτικό, Ψαλτήρια, Άμβωνας, Εικονοστάσια, παγκάρι, καθίσματα κ.λ.π.

      Το 1993 μέχρι το 2000, ολοκληρώνεται η  αγιογράφηση του Ιερού Ναού, στο  Ιερό Τέμπλο και στους τοίχους.

      Στις 20-5-2000 τελούνται τα εγκαίνια του  Ιερού Ναού, από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολήτη Δημητριάδος και  Αλμυρού κο Ιγνάντιο.

      Τα  παραπάνω έργα έγιναν με εθελοντικές προσφορές των πιστών.

      Ο Ιερός Ναός πανηγυρίζει στις 8 Σεπτεμβρίου, γιορτή του γενεθλίου της Θεοτόκου και τη Μεσοπεντηκοστή, κατά την  οποία, σύμφωνα με το έθιμο των  τελευταίων 70 ετών τουλάχιστον, μεταφέρεται  η Τίμια Κάρα και η εικόνα του  Αγ. Γερασίμου του νέου, από την ομώνυμη Γυναικεία Κοινόβια Ι.Μονή Μακρινίτσας, προς Αγιασμό των κατοίκων της περιοχής και των κτημάτων τους.

      Οι  κάτοικοι του Φυτόκου, πάντα είχαν  στενή σχέση με τον Ιερό Ναό  της Γέννησης της Θεοτόκου και  πολλοί προσέφεραν τις υπηρεσίες τους σ’ αυτόν , είτε σαν επίτροποι, είτε σαν δωρητές.